نه هجو  پروانه در حواشی ماشین

نه تلخی قهوه بر لبانی از شیرین

بیا به بستر  قبری که زنده ام با مرگ

بیا و فکر بکن خسته  هستی و بنشین

بکش دماغت را مثل بچه ها بالا

بکش دماغت را مثل بچه ها پایین

که دستمال به آلودگی تمیزم کرد

وبعد دکمه ی بالابری که فین فین فین

به جنبه های اروتیکی خودت برگرد

به یک اتاق که خالی شدیم روی زمین

که خوشه ی پروین سینه ریز تر  باشد

ستاره ای بدرخشد و ماه پاورچین

شبیه تر به کلاسیک عاشقت باشم

سگ درت بشوم ، استخوان خوری غمگین

شبانه خاک شود عشق و بعد از آن بزنند

تمام گله ی دنیا به دار با گیوتین

چگونه گم شدنم می گرفت از تو مرا ؟

چگونه لکه ی ننگی به دامنت چین چین ...

بکش دماغت را عشق اولم بالا

بکش دماغت را عشق آخرم پایین

ادامه تر بده با گریه چشم هایت را

شبیه شو به دریچه که آمدم به جنین

هزارو سیصد و پنجاه و شش یک دی ماه

صدای افتادن توی چاله های چاه

شبیه ریخـ تنت توی شیشه ی الکل

قرار داده شدن در سقوط از یک پل

تلاش رد شدن سیم های خار/ از / دار

پریدن وسط ریل و غلت  زیر قطار

شبیه قله کشی های عشق و... استفراغ

شبیه عکس تو در پس زمینه ی باتلاق

رسیدن از طرفی که مرا نمی بوسی

کلید کردن یک قفل، فحش نا موسی

پیاده برمی گردم  به این جهان کثیف

به بال پروانه زیر چرخ های  لطیف

دو شاخه را به خودم وصل  می کنم حالا

به زندگی تلفن می زنم که بر گردد

تو نیستی و تماشای شهر ممنوع است

آقای ایمنی

بیرون می زند

از غار تلویزیون

شمع بسازد از ادیسون را

روی صندلی برقی

بزند

لامصب کار نمی کند

این ماموت

از قرن ها پیش

همین طور ول ول می چرخد

شبیه ساعت ها خنده های بی وقفه

درست زیر پتو زیر آخرین سقفــ ِ...

شبیه تنهایی توی آخرین خانه

شبیه  گریه ی تو روی تخت دیوانه

صدات می کنم از پشت نصفه شبهایم

به خواب هات می آیم ولی نمی آیم !!

نگو پرنده نگو پر ، دروغ پشت دروغ

مرا بفهم که پرواز مرده است فروغ

بکش دماغت را مثل بچه ها بالا

بکش دماغت را عشق آخرم پایین

فرای جنسیتی از زنانگی در من

بگیر ریشم را توی خلسه با موچین

صدام کن وسط ناامیدی مطلق

مرا بزن به تنت دکمه دکمه فین فین فین

                                       

 

 

 

                                                  سلام یعنی خداحافظ