سلام

امتحانات مسخره ی دانشگاه تمام شد و من می توانم برای مدتی هر چند کوتاه نفسی به راحتی مرده ها بکشم .

در هفته یی که گذشت و مصادف بود با روز پدر سفری به کرج داشتم که به دلیل فشردگی کارها نتوانستم به عزیزانی که مشتاق دیدارشان هستم در کرج و تهران خبر بدهم برای زیارت کردنشان .به هر حال :

1- تازگی ها جمهوری کوچکی تشکیل داده ام به اتفاق همسرم که شیرین است و شیرین نیست  و دخترم که از بهشت می آید  و البته شعر که دیوانه است مثل خودم  .

2-  جناب آقای شمس آوری  لایق دانسته و نقدی را بر مجموعه ی بردگانه با اهرام نوشته اند که خواندنی ست . چندی پیش نیز جناب علی رضا آذراین لطف را در حق بنده روا داشتند که جا دارد از همین جا از هر دوی آنها کمال تشکر و قدر دانی را داشته باشم .

                                                           http://www.sardar1.blogfa.com/

                                                   http://www.a_ta_ya.persianblog.com/

3- علی اصغر کرمی هم پیاله ی خرم آبادی بنده در پست جدیدش کولاک کرده حتما" بخوانید .

                                                              http://www.ivar59.blogfa.com/

4- هادی خوانساری بعد از گرد آوری و چاپ اشعارتقدیمی به چه گوآرا در مجمموعه یی با نام «دوست من چه گوآرا » مجموعه ی شعر تازه ی خود را با نام « تظاهرات تک نفره » چاپ کرده که حتما" بسیاری از عزیزانی که غزل پیشرو را دنبال می کنند آن را تهیه کرده اند . هادی خوانساری در کنار چاپ و نشر کتاب و فعالیت های چریکی خود ، دست به تاسیس موسسه ی ضبط صدا یی با نام « استودیو هاوانا 313 » زده است که به دلیل عدم تبلیغات آنچنانی بنده تازه با خبر شده ام .

 صدابرداری ، میکس و مسترینگ ، آهنگ سازی و تنظیم و ساخت تیزر ها و کلیپ ها را انجام می دهد .

۵- و خبری هر چند دیر :

۶-شما را دعوت به خواندن چارپاره ی تازه یی می کنم .  امید صحبت هایتان چراغ راه شود.

وسط ِ برزخ ِ کرج – تهران

سر به دیوار / می زنم به جنون

به جهانی که واقعیت داشت

می نشینم به قطره های خون

می نشینم به عکس هایی که

که  تو را می گرفت  از دوری

از دل ِ مشکلات ِ  بدخیمی

که مرا سال ها ست مجبوری 

جا لباسی و جزئیات ِ زیر

مشکی  ِ عاشقانه ات در باد

سهم ِ سی سالگی  ِ دنیایی

که مرا هی به گریه می افتاد  

حافظ از پشت ِبوفه با مشروب

خوابهای مرا قدم می زد

عشق و افراط در هم آغوشی

شمس با مولوی  به هم می زد

وسط ِ برزخ ِ کرج – تهران

در تنم لحظه هات را می زیست

از ته ِ چشمهات می خواندم

خرم آباد شهر ِ خوبی نیست

سر به  راه ِ اداره ها ی / پست

می شد م/ نامه ایی چه سر گردان

مترویی که نیامده می رفت

وسط ِ برزخ ِ کرج – تهران

پر ِ کابوس بود و رویایی

چشم هایی که تر تو را بستم

روز هایی که فکر می کردم

گریه ات می کنم که ... پس هستم

نظریات فلسفی خفه اند

وقت هایی که از تو هم  سیرم

منطقی فکر میکنم به جهان

بوی سیگارو  گریه می گیرم

بوی سیگارو گریه می پیچد

توی افکار  ِ در همت / باران

خسته از هیچ چیز می چسبد

به همین متروی کرج – تهران

دست می گیرم از تنت / دیوار

می زند به سرم صدایت را

گرگ و میشی که پشت پنجره است

می کشد خط ِ چشم هایت را

#

زیر لبهات سایه می پاشید

ساق ِ پاهام شهر را بی خود

روی لبهات شعر ِ غمگینی

از شبم بیت بیت رد می شد

سلام یعنی خداحافظ