سلام

لعنت به وحید نجفی که برای لمس کسانی که دوستشان دارد باید اجازه بگیرد .

لعنت به من که وختی می خوام بنویسم همه زخم های دنیا  جلوی چشام میان .

گرسنگی . فقر.  تبعیض . پیره زنی بی گذشته که هیچ مسکنی نداره و شبها توی پارک می خوابه وهی باید بشنوه که ....

خیلی وخته خودمو به روز نکردم و اصلن یادم رفته باید به روز شم .

در پست بعدی مطالبی در باره ی فروید خواهم نوشت   و خیلی حرفهای دیگه ....

 

  

یه کار روانی دیگه :

 

از هر چه عقده های نمی بایست تخلیه کن تمام وجودت را

پاشو بشین فرار کن اصلن از چشمان هر کسی که ربودت را

یا فرض کن که دهکده ای هستی با چند مزرعه که فقط گندم

جایی که حوریان مترسک رو پرسیده اند حد و حدودت را

اینجا به بعد جامعه مصنوعی ست شاید طبیعی است که بگذاری

جای اتاق خواب و در بسته تنهایی همیشه حسودت را

من حرف می زنم تو نمی فهمی من شعر می شوم تو شعورت را

آقا نشان نده که نمی فهمم شلاق های پشت کبودت را

دختر هجوم برفی نا مردی ست وقتی که مرد کوه و کمر باشی

در خواستگاری دفه ی بعدت فکر سقوط باش صعودت را

باران چقدر خواهر غمگینی ست بگذار پشت پنجره ات باشد

دیوار شیشه ای مرا بشکن تا حس کنم تمام وجودت را

تا حس کنم پرنده ی غمگینی آن روز ها هوای پریدن داشت

تاحس کنم سکوت هم آوازی ست تا حس کنم همیشه ی «بودت» را

من پشت خیس ِ پنجره ات هستم

باران همیشه خواهر غمگینم

لیوان و قرص های یکی دو تا

آقای دکتری که نمی بینم

سخت است اینکه خالق خود باشی

دیوانه وار عاشق خود باشی

سخت است در توالی هر گریه

تنهایی و سکوت و فرو پاشی

چیزی شبیه دیدن این مردم

از پشت عینکی به فراموشی

سخت است روح ساده  پذیرت را

این روز ها به جامعه بفروشی

شاید همیشه قسمت من این ست

پایان کار خالق خود باشم

در ارتباط شاهرگ و چاقو

دیوانه وار عاشق خود باشم

سلام یعنی خداحافظ

سلام

فصل فصل امتحانات و درس هاو امتحانات همیشه زوری.البته خدا رو شکر که اگه  این ترم تموم یشه  که اگه بشه دیگه پشت سرمم نیگا نمی  کنم .

       و اما یه کار روانی ....

تصمیم می گرفت خودش را از از ارتفاع پرت کند بیرون

مانند یک کلمه که از کاغذ ، از ارتفاع پرت کند بیرون

بیرون ولی همیشه هوایی سرد انگشت های نرم تو را می خواست

حرف و حدیث های زنان هم که  لبخنده های شرم تو را می خواست

کبریت می کشید و نفس می زد

اصرار داشت  مثل همین الان

هی فکر کرد زلزله می آید

هی فکر کرد  که ،

 که

   زمین

     الان ...

تاریک شد تما م خودش را زن کبریت را گرفت در روشن

یک مرد چند شخصیتی یک روز کت کرد و دامنی که مرا لطفن ...

احساس پوچ در خلعی ممکن چیزی شبیه یک کودیین در تو

احساس می کنم  که خوشی یعنی : نبض مرا بگیر و برو گم شو

گم شو ببند پشت سرت حالا دروازه های رو به  جهنم را

دستان پینه بسته ی آهم را لبخند های باکره ی غم را

سنگینی دو پلک مرا فهمید دستی که هی به  پنجره می کوبید

حالی که خورده بود به هم را دید ... تف کرد توی آینه خود را دید

کبریت را کشید و از تقویم ...

تاریخ را گذاشت و در موزه ...

( تصویر بعد آدم تنهایی ، آرام در خجالت یک  کوزه )

کبریت ...در ادامه ی خود شاید

احساس کرده بود که می سوزی

احساس کرده بود تو را یک شب ... احساس کرده بود تو را روزی ....

*

از خواب چند ساله ی خود پا شد  ، اسپرم زیست شناسی پیر

در رختخواب خواب خودش خوابید با کرم زیست شناسی پیر

دکتر مریض مرد روانی شد ، ابروی اخم شد ، عصبانی شد

مارک همیشه معتبر الکل ، معجون عقل، خوشگذرانی شد

کبریت بعد تلخ جهان بودم

انگشت های روبه دهان بودم

مثل تهوعی که خودش را سارتر ...

مثل تهوعی که خودش را ...

( قورت )

...

**

در بوق ها و گور خیابانها با زنده های مرده قدم می زد

روحم که طور دیگری از انسان با شیخ با چراغ دم  می زد

از حافظیه سخت دلم پر بود ازخواجه ای که شاخه نباتم بود

از عشق از تمام چرندیات ، از تشنگی که آب حیاتم بود

حالا بریز چای که می دانم ، این حرفها نشانه ی خوبی نیست

کبریت های سوخته می دانند ، تاثیر اتفاقی تنها یی ست

سلام یعنی خداحافظ

سلام

قصد از به روز شدن معرفی دو شاعر از خرم آباد بود و بعد هم غزلی که ...

 

http://charactershospital.blogfa.com/   مولود خزان

http://ager.blogfa.com/                       مهدی بیرانوند

 و اما غزل :

بوی تنهایی بر خواسته ای از بستر

شرط بندی دو تا آینه با یکدیگر

 

توی خمیازه کتابی که خودش را می بست

و کلاغی که به انگشت تو می گفت بپر

 

من کجا و تو کجا شاه و گدا تکراری ست

با خودش زمزمه می کرد و قدم می زد در

    در         

    کتابی که پس ازبسته شدن

                              بازنشد

                          چشمهایی که

                      مرا دوخته بودند به در

                              هیچ مگو

 من غلام قمرم غیر قمرهیچ مگو

 

مولوی بود که با شمس همآغوش نشد

تن ما بود که با لمس همآغوش نشد

 

 

ما پی بازی انگشت و کلاغی که پرید

از لبت حرف من و بوسه ی داغی که پرید 

 

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه ه ه ه ه ه

را می کشم اینطورکه یادم نرود:

 

 

خواستم حسرت یک عمر تو باشم که نشد  

استکان های شب خمر تو باشم که نشد

 

فلس بی فلسفه ی ماهی عیدم  شاهد

هر کسی را که در این بیت ندیدم شاهد

 

بگذر از باد که باران دل عاشق می خواست

حلقه ی نامزدی عاقل عاشق می خواست

 

سنگ بردار وبزن شیشه شکستن دارد

بوسه هم که الکی نیست ببین : (فن ) دارد

 

سر سپردند به تقدیر دو ماهی با هم

 دل سپردند دو تا کفتر چاهی با هم

 

آخر قصه به جایی نرسیدند ولی

باز بهتر به جدایی نرسیدند ولی

 

توی حبسیه دو تا آینه با هم ماندند

برزخی های بهشتی جهنم ماندند  

 

 

امیدوارم ببخشید اگر این پست به هر علتی بیروح و خشک هست

 سلام یعنی خداحافظ