تبليغاتX
غزل الف میم روز
در زندگی همیشه زخم هایی هست مثل وحید نجفی
 

                                                                 سلام

نگین چرا بد کیفیت هس .مطمینن از این روزهای من بسیار ...

جالب است است همینکه کانکت شوی . بخواهی از سر  تنهایی و سکوت سری بزنی به وبلاگ  های شعر همولایتی ها ت ( هموطن هات) لذت ببری و نبری و وظیفه بدانی که براش بنویسی طوری که فک نکند عقل کلی و فک نکند ادعایی داری و ...پنجره ی  نظر خواهی  شو وا کنی بعد نیم ساعت انتظار نوشته های دیگران ظاهر شود .تو هم از سره فضولی کامنت هاشونوبخونی برای تقلبی و یا... چشمت بخورد به نوشته های دوستان و دشمنان ببینی یکی نوشته . . . . .  سلام  من به روزم خداحافظ  . . . بعد نظری دیگه رو بخونی  ببینی از خاطرات تا بستان چند ساله پیششون نوشته . دیگری در بندر عباس وفلان شدو بهمان شد ( حالا راس یا دروغ به من مربوط نیست ، و اصلن شاید ...) ....فحش بخوانی در نظر خواهی ها که هی فاحشه فلان  فلان شده ی بی .... عزیزی با نام صل.... (حالا موثق یا...) بیاد و فک کنه رسالتی برای خبر کردن ما روی دوشاشه و بخواد ما رو با هر هدفی که...از ... با خبر کنه !!!! عزیزی نوشته باشه ...سلام عزیزم چرا دیگه تماس نمیگیری من منتظرم حتمن زنگ بزن دلم برات .... داداشی عمه ای خواهر ی بابایی چه میدونم ...بیاد و حال و احال کنه که حتمن شام بیایی منتظرتیم .... بخونی که ... و خودت هم برا اینکه گفته باشی اومدی و ...بنویسی سلام دوست عزیز..وووووو......آخرشم بنویسی سلام یعنی خداحافظ . که چی؟ سری بزنی به وبلاگه یه دوست ؟ نه ، یه آشنا ؟ نه ، حا لا هر کسی... بخونی که مریم فلان و مهدی فلان و سامره فلان واصلن  بشه مرغ حق و حقیقتو بخواد  تمام دنیا و اتفاقات افتاده و نیفتاده رو از زاویه ی لنز چشمای اون ببینی . فضولی کنی نظر خواهی هاشو بخونی عزیزی نوشته باشه هه هه هه دیگری  بگه دروغه و... یه ناشناس فحش نوشته باشه و خودتم بیای و حالت بد شه و یه دونه علامته ؟ بزاری و  از اون اتاق بیای بیرون ....و البته بروی در مورده غزل دوستی صحبت کنی جانوری مثل خودت بیادو بنویسد پسر جان ... لیسی فلانی را نکن فلان میشوی ... برای خوندن یه غزل بری سراغ مهدی ببینی هنوز به روز نیست . کامنتهاشو بخونی مثه همیشه ببینی درگیر جواب پس دادن به دوستا و دشمناس و...بعد به آرشیو خودت سر بزنی برا خوندن  غزل ها ی گذشته ات  که ازشون خاطره داری  ببینی چرت و پرت نوشتی و گفتی و تازه هنوز پی به این مسیله نبری و با خوندن یکی از اونا بگی به به به به خیلی شاعری وحید .!!!!!!!؟

فک کنی آخر ادبیاتی و بعد عصبی تر از همیشه به روز مرگی هات فک کنی .تازه به این نتیجه برسی که بایستی همینطور باشه . مگه بده ؟ بعد هزار تا تعریف از بدی و خوبی توی ذهنه  سر هم کنی که ... که چی ؟

جالب تر از همه ی اینها اینکه خودتم بیای و در همین مورد باخودت و دیگران صحبت کنی . اما کاش قبل از ورود به این فضای لعنتی با خودت فک کنی  و از خودت بپرسی چقد حضورت  میتونه موثر باشه ؟ چقد لیاقت داری که برا دیگران کامنت بزاری . چقد حق تنفس داری و آیا حق داری در مورده دیگران و  نوع برخورداشون برداشتی (حالا هر برداشتی ) داشته باشی و فک کنی همین درسته . بعد به راحتیه آب خوردن و اصلن برا خراب کردن دیگران نظر بدیو وبلاگ بزنی و تمام روابط اجتماعی و اخلاقی اونا رو زیر سوال ببری . و یا برا تبلیغ خودت و دیگران و ... وبلاگ بزنی که چی؟ ....مطمینن هر کسی در زندگی خصوصیه خودش مشکلات بزرگی داره (بزرگی مشکلات به واسطه ی ظرفیتی که خدا بهش داده ) ...مطمینن ما خود به خود از دیگران آگاهتریم...پس رجوع کنیم به خودمون .ریشه یابی کنیم . شاید ما همه آدمهای روانی و عصبی  ، عقده ای ، باشیم و اونقد خود خواه که مطالب بالا رو به هیچ وجه قبول نکنیم .

این فضای لعنتی این روزها منو یاد  شبهای  برره میندازه .  با این تفاوت که هیچ لبخندی رو روی لبهام نمیاره و تنها ، تنهایی هامو بیشتر میکنه . تنها عصبی ترم میکنه و بیچاره من که عادت کرد م به اینجا . بیچاره تر مادر و پدر که بیخبر از این دنیای مجازی در آرزوی محاله دیدن  شاخه شمشاده یکی یه دونه شون هستن در لباسه.... و بیچاره تر از همه اینا کودکی های قشنگم که دیگه فراموشم شدن ....

 بگذریم که:                                                                         

                 تابوده چنین بوده و تا هست چنین است ...  

کودکی ها چه زود یادم رفت

 

خب در این پست هم با یک کار چند فرمه  به روزم . به نظر من نبایستی به غزل و یا هیچ  شعری که در قالب تعریف شده  به صورت قراردادی  از پیش تعین شده ی اون نگاه کرد. روی این شعر هیچ اسمی نمی زارم تا قرار نباشه روی نقدهاتون تاثیر بزاره . هر کسی میتونه هر اسمی روی اون بزاره . نوع روایتی هم که در اون هست  رو خودم زیاد نمی پسندم وبا شکستن روایت  وگاهی راوی ...نه نباید چیزی بگم .... 

 

..........................................

 

                              قرار بود

                     عربده را به جامه بکشیم

                         شراب را به جام

 

  این بود ابتدای در بسته ای که باز

  سرگیجه درد حال تهوع ( سکوت کن)-

                                                                                         

                                - درجنگ  با تفنگ خداوند اعتراض

این شمع را بگیر عزیزم ...نه ، فوت کن

 

 نای مرابیار  و بدم دم به دم بدم

لبهات را بریز، و صرف فلوت کن

 

با سرزمین مادری من برقص یا

                                     از من جدا کن این سرونذر بلوط کن

 

حالا چه فرق می کند اصلن کجا و کی

اصلن کجای وزن کجای عروض ، قی ..-

 

- می کنم و صورت تو خونی من است

حافظ کجاست کو بنویسد شراب و می ؟

 

این بیت را رجوع کن ازخود به خاطرات

مطرب بیار ساز خودت را دلی دلی

و شش دانگ  مست

باید به هم می ریختم

کلمات را

قرار بود عربده را به جام بکشیم

شراب را به جام

 

من در کتابخانه رها در کتاب ها

در جستجوی چهره ی تو در شراب ها

 

از در درآمدی و من از خود به در شدم

گویی از این جهان به جهان دگر ؟( نخیر)

جایی که میوه های درختش تبر ؟ (نخیر)

 

جایی که هی مداد لبت بود وسرنوشت 

ماتیک ، توی آینه رسما" ترا  نوشت

 

گفتند  نیچه ام به تو گفتند هیچه ای

"دریا رو خط زدن که تو با این پریچه ای  "

 

گفتم که ترک باده و ساغر نمی کنم

صد بار توبه کردم و دیگر (سکوت کن)

این نای را بگیر عزیزم فلوت کن

 

 

"من با سکوت محض خودم حرف می زنم

حتا اگر سکوت کنم حرف می زنم "

 

 **

بستند دست و پای مرا و شراب را

بستند دست و پای تو  را و  کتاب را

 

صد فیلسوف تازه به دوران رسیده و 

انگور های تازه به میدان رسیده و...

 

بردند و  پشت میله رهامون گذاشتن

اونها چه فکر ها که برامون نداشتن

 

"دیوانگی مجوز من بود توی قرص

لیوان آب هی تو  ومن روبروی قرص "

 

***

 

میمون شدم که در قفست زندگی کنم

بازیچه مثل سوت در نفست زندگی کنم

 

دنیا مدرن شد همه چیزا مدرن شد

مجنون بی مخدر لیلا مدرن شد

 

برگشتم از خودم به خودم در  قدیم تر

لیوان آب ... قرص مسکن ...دوچشم تر

 

                                           دی شیخ با حمایل و دستار خود گریخت

دی شیخ شوخ تخته بیاورد و نرد ریخت  

 

                                                  من در کتابخانه رها در کتابها

در جستجوی  چهره ی تو در شراب ها

 

                              حافظ ؟

                              دروغ گفت قسم می خوریم یار

                                                  مادر پیاله عکس رخت ...

                                                       آی عربده

(حالای خیره مکث رخت ...)

                                    

                                                                                            آی عربده

 

من در تو چشم

    چشم

به ابرو رسیدم و ..

از سر

   به گردنت

نه

                به بازو رسیدم  و ... 

 

   تعبیراو به شکل قشنگش تمام شد

موسیقی برهنگی موحرام شد

                                                 

حالابریز تلخی این روزگار را

ته مانده  های بخت من بد بیار را

 

اصلن بگو به من چه و گم شو

                                                 که عربده

 

****

لیوان آب ... قرص مسکن ... وحید کو ؟

هی با توام . فرشته ، پری ، جن  وحید کو ؟

 

 

*****

 

برگشتم از خودم به خودم در جدید تر

بستند دست و پای من و قرص را به هم

من در گره ، گره به گره عاشقت شدم

لیوان آب قرص روانی کننده هم

 

******

لبخند های فاحشه ات را  برید و برد

در گیر و دار فاجعه با بوسه های خود

دریا به تختخواب زمین ماه را کشاند

دوراز پلنگ های من و کوسه های خود

 

                                   لعنت به تو که قرص روانی کننده ای

لعنت به من که با تو ودریا درون عکس ...

لبخند

(چیک )

 

ثبت کن این لحظه را و بعد

برشیشه ی شکستنی روحمان  برقص

 

 

رقصی چنین میانه ی میدانم آرزوست

یک جام دست باده و یک جام مولوی

دف دف ددف ددف دددف دف ددف ددف

گوش مرا بگیر عزیزم که بشنوی

 

********

تل ..وی. زیون

 به شکل خودش پشت کرد و رفت

در گودی نگاه من انگشت کرد و رفت

 

تو ماندی و تمامی این زخم های رو

خون مردگی ، تورم رگ های آبرو

 

من ماندم  و تمام هر آن چیز هیچ وخت

نور نئون گاز  انبر وحشی  اتاق  تخت

 

او رفت و... باد در جریانی بسوی هیچ...

کابوس گیر داده به رویای من سه پیچ ...

 

*********

 

حالا تما م  هر چه که هستم برایشان

این سنگ بت پرستی من هم به جایشان

 

حالا تو نیستی و نفس ها بریده اند

ناف مرا درست همین جا بریده اند

 

 

 سلام یعنی خداحافظ

 

 

 

 

راستی

 نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقد نقدنقد نقد نقد نقد نقد نقد یادتون نره

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1384/11/17ساعت 0:18 قبل از ظهر  توسط وحید نجفی | 

سلام ..

خیلی نوشتم و خیلی پاک کردم ...آنچه باید می نوشتم رو کلمات نمی تونن ادا کنن ... شاید هم من نمی تونم  و اون قدرت رو ندارم ... به هر حال در این پست با یه شعر روانی تنهاتون میزارم ... مواظب قیچی هاش باشین ..اون خیاط خوبی نیس ... مواظب انگشت هاتون باشین .... مواظب لب هاتون چشاتون ... مواظب باشین ....

نمی خوام اتیکت بزم روی این کارم ... .نمیتو نم بهش بگم غزل پست مدرن ... غزل سپید و غزل متفاوط و اصلن یه کار پلی فرمیک ... نه نمی تونم ... نمیشه ... این شعر حاصل روحیه ی اینوزهای من هس ... هر چند واقعن هیچ معشوق زمینی  ندارم ... اما مگه آدم با انیما و آنیموس خودش نمیتونه همخونه شه ؟ همبستر شه ؟ یا چمیدونم ... در این کار.نه توضیح هر شعری مساوی با تحریف اونه  . پس چیزی نمی گم ... تنها وصیت می کنم مواظب خودتون باشین ...

 

                                                  چقدر کاشف تنهایی خودم هستم

 

 

 

درخت از سر ِِ سرشاخه با تبر، قیچی

کلاغ ِ بچگی ِ  سق  سیاه ، پر، قیچی

 

جدا شدیم من و تو ، شبیه ِ روزوشب

شبیه ِ خلوت ِ مادر ، که از پدر، قیچی

 

سکوت آخر ِ نامردی است خانم جان

" وحید از همه ی عکسهات پر؟ قیچی؟"

 

{پرنده از نفس افتاد، شیشه عطر و  شکست}

جدا نمی ...سرفه ..

کاش ..خون ..

مرگ بر قیچی

 

 

                                                         سقوط

 

 


 

می کنم این بیت را و ...

می گریم

 

که عشق از همه ی لحظه هام ، بیشتر قیچی

 

درخت ،خلوت ِ مادر،سقوط،تنهایی

جهانی از کلماتی بریده در قیچی

 

!!!

 

نه...

پاک می کنم از ذهن ِ چرخ خیاطی

 

نه ...

قاچ می کنم

عروض عوضی ام را

از اندام تو

 

خودکشی  ِ پدر بزرگ را

از دیوار

 

و اقرار زیبای را

از صورتم

!!! 

 

                                  که چشم های تو بستند روز هایم را

که روز های تو بستند چشم هایم را

 

سکوت کردی و حرفی نگفتنی گفتی

به من در آینه ات آدم آهنی گفتی

 

دهان قیچی من باز و بسته شدخاتون

میان ما دو سه تا پل شکسته شدخاتون

 

از آن به بعد ِ جهان را قرینه خندیدم

به عشق در همه ی مستراح ها  رید م

 

دهان به حضرت ماتیک فاحشه دادم

به یاد عصمت شب های الکل افتادم

!!!!!

 

صدای قهقه پیچیده است قیچی جان

جدا کن از تن او پا و دست قیچی جان

 

خجالتی عزیزم بگو  زبانت کو ؟

کجاست آرش بیچاره ات کمان ابرو ؟

 

دو چشم هات دو تا حفره اند  توخالی

و گونه های تو افتاده اند بر قالی

 

پرنده های به ایوان نشسته کم کم تر  

چقدر موی تو بی روسری قشنگم تر

 

به گوشواره ی تو گوش من نمی آید

مرا ببخش عزیزم که ناخنت باید ..

 

گذاشتم لبمان را بوقت لالایی

       برای  خواب عزیزم چرا نمی آیی؟

 

                                   جهان کوچک من غرق ِ سیب ِ تنهایی ست

                                     کنارسگ کشی من چقدر زیبا یی ست

 

 

 سلام یعنی خداحافظ  

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/11/06ساعت 0:42 قبل از ظهر  توسط وحید نجفی | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
متولد یک دی 56
کارشناس زبان و ادبیات فارسی
اصلن چه فرق می کند که . که . که . بهتر است حرف از غزل باشد و بس . فرقی نمی کند چه بنویسی . وختی بیرون از سطر و کلمه به بن بست می رسی . یادت نرود وختی به این نتیجه می رسی که زندگی بیرونی واقعی نیست و به قول تهوع فقط وجود داری کلمه سطر بیت جای خوبی ست برای زیستن برای عشق ورزیدن به تما م کثافت کاری های وجودت . برای دوری از حضور ی که همیشه بوی گندش توی اینجاهای آدم می ماند . یادت نرود آدمها تنها از دور زیبایند وحواها از دور تر . بگذار کسان و ناکسانت تو را غلط فکر کنند . غلط بنویسند . تو خودت را درست بنویس . خلاصه دوستت دارم تا جایی که شاید به کشورم خیانت کنم اما به تو .؟ نه ........
سلام یعنی خداحافظ

پیوندهای روزانه

امپراتور
مجله ادبیات و هنر
شمیم شب
چشم های بارانی
فرهود _شهر آفتاب
آواز بی نقـطه
و چند خط دیگر مانده به زمین برسیم...
بگو سنجاقکم هستی
چکامه
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
شهریور 1388
اسفند 1387
آذر 1387
مهر 1387
تیر 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
آذر 1386
مهر 1386
مرداد 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
پیوندها
سید مهدی موسوی
نشریه ادبی عروض
سایت ادبی آدم برفی ها
نشریه ادبی سپنج
زهره جعفرزاده
مهدی هوازاده
ترانه ی ما
زهرا معتمدی
شهرام میرزایی
میلاد عرفان پور
ترانه ایرانی
مریم حسینی
آرش علیزاده
حمید سهرابی
رضا محمدی
محمد ارثی زاد
سعید احمد زاده
علی اصغر کرمی
فرزانه احمدی
محمد طحانیان
علیرضا زاهدی
احسان الهی فر
وحید ضیاء
آزاده بشارتی
شب نامه
کابوس های شیطان در بهشت
خورجین بهانه ها
شیوا فرازمند
اسما شریف نژاد
حس اول
غزل محض
فاطمه اختصاری
شعر آستان
پساغزل
پس کوچه
آ ؛ تا......... ؛ یا / ( علیرضا آذر )
خاطرات کاغذی
پرانتز
رقص در سلول انفرادی
علیرضا کرمی
زهرا رئیس السادات
میدان های مغناطیسی
صدیقه حسینی
قلم خوردگی بوی عفونت واژه هاست
تورج بخشایشی
عمران میری
بهزاد بهادری
مسیحا ابو علی
زنی شبیه درخت
علی بهمنی
علیرضا عاشوری
سولماز برزگر
اینجا که آمدی می توانی خودت باشی
یک ساعت و نیم سپید
اجاق
منیر عسگرنژاد
آیدا دانشمندی
دیدگاه عربان
بهمن مهرابی
شاعرکوچولو
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

Music box

Music

Video

Picture

Mobile

Java codes

Click here !